De beste kandidaat

Hoe selecteer jij een nieuwe collega? Je kijkt goed naar het CV, ervaring, opleiding of er geen gekke dingen zijn. Want uiteindelijk wil je toch de beste kandidaat. Je hebt vast wel eens een uitstapje gemaakt, maar dat is niet al te best bevallen.

Cultuurverschillen zijn lastig, vrouwen worden zwanger (niet vanzelf) en die ene met dat gat in zijn CV was toch niet helemaal stabiel. Dus ga je voor de beste kandidaat en je hebt door schade en schande geleerd: “Bij twijfel niet inhalen!” Liever nog even verder zonder nieuwe collega, dan de kans lopen op een probleemgeval. Het gedoe van een verkeerde keuze is bijzonder vervelend. Je hebt het per slot van rekening al druk genoeg.

Herkenbaar? Allemaal overwegingen die begrijpelijk en best acceptabel zijn. Je wordt er alleen geen betere organisatie door. Deze overwegingen zorgen ervoor dat je mensen gaat aannemen die lijken op de mensen die je al rond hebt lopen. Je krijgt dus meer mensen met dezelfde kwaliteiten; dezelfde kijk op de wereld en de markt waarin je opereert. En daardoor dezelfde blinde vlekken, dezelfde zwaktes, dezelfde netwerken.

Analyseer de laatste collega die jullie aangenomen hebben maar eens. Waar stond haar wieg? Welke opleiding heeft hij gedaan? Hoe ziet zij eruit? Welke kleding draagt hij? Wat doet zij in het weekend? Goede kans dat zij of hij op jou lijkt. Iemand waar je wel een wijntje of biertje mee zou kunnen drinken. Iemand die prima in jouw vriendengroep zou passen. Iemand waar je “de klik” mee hebt. Overigens is dat heel natuurlijk, iedereen selecteert heel onbewust en natuurlijk mensen die op henzelf lijken.

Een nieuwe collega is misschien wel de beste interventie die je kunt doen in jouw organisatie. Is jouw organisatie een club hoogopgeleide witte mannen? Bespreek met elkaar wat de nadelen daarvan zijn en neem bewust iemand aan die niet in dat plaatje past. Zorg voor contrast in jouw organisatie. Injecteer je bedrijf met mensen die strijd leveren in hun leven door hun handicap, schooluitval, schuldenproblematiek of zelfs criminele verleden.

Ik heb bijzonder veel geleerd van de twee collega’s met een beperking, die wij hebben aangenomen in ons communicatiebureau. Pascal liet bij onze klanten een onuitwisbare indruk achter. Want hoe vaak komt er een slechthorende accountmanager bij je op bezoek. En Jacko legde vanuit zijn rolstoel met iedereen contact. Van de Tweede Kamervoorzitter tot de media.

Binnen ons bedrijf zorgden zij ervoor dat er een totaal nieuwe wereld open ging. Wij moesten allemaal over onze eigen vooroordelen en onhandigheden stappen. En zo werd het de normaalste zaak om het licht aan en uit te doen als we gingen lunchen als signaal voor Pascal. En tilden wij Jacko vanuit zijn rolstoel in het bed dat in ons kantoor stond, zodat hij zijn lijf even kon ontspannen.

Vooraf hadden wij geen idee of zij de beste kandidaat zouden worden. Sterker nog ik voelde angst bij het aannemen van deze mannen. Maar juist omdat zij anders waren, juist omdat zij een andere achtergrond en een andere kijk op het leven meenamen, waren zij de beste kandidaat.

Glenn van der Burg schreef dit blog voor WerkgeversServicePunt Groot-Amsterdam.

Geef een reactie